Διαδηλώνοντας στην τύχη… Πόσοι τελικά συμμετείχαν στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης;

Δημοσιεύθηκε στο dEasy, 23.01.2018

Πόσοι τελικά συμμετείχαν στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης; Η Αστυνομία έβγαλε ανακοίνωση για 90.000 άτομα, ενώ οι οργανωτές έκαναν λόγο για 500.000 συμμετέχοντες. Ομολογουμένως, υπάρχει μεγάλη απόσταση μεταξύ αυτών των αριθμών. Πόσοι ήταν τελικά;

Υποθέτω ότι ο υπολογισμός γίνεται με στοιχειώδη μαθηματικά: Τόσα χιλιόμετρα κάλυψης επί τόσα άτομα το χιλιόμετρο, ίσον τόσα άτομα συνολικά.

Όπως γίνεται εύκολα κατανοητό, σε αυτήν την περίπτωση μπορούμε να μιλάμε για ώρες για το πόσο κοντά στέκονταν τα άτομα μεταξύ τους. Οι διοργανωτές του συλλαλητηρίου μπορεί να τα έβλεπαν δίπλα-δίπλα, ενώ η Αστυνομία να έβλεπε ότι τηρούσαν τις αποστάσεις τους.

Τέτοιου είδους συζητήσεις θυμάμαι ότι κορυφώθηκαν την δεκαετία του 1980, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου γέμιζε όλο το κέντρο της Αθήνας, και ο σκηνοθέτης Τάσος Μπιρσίμ αναλάμβανε να βγάλει εικόνα ακόμα πιο εντυπωσιακή. Τότε η κουβέντα ήταν αν ο κόσμος ξεπέρασε το εκατομμύριο ή όχι. Ο με το μάτι υπολογισμός, άλλωστε, εξηγεί γιατί, πάλι κατά την δεκαετία του 1980, στις συγκεντρώσεις του ΚΚΕ στο Σύνταγμα έβλεπε κανείς εμφανώς τους οπαδούς στοιχισμένους στρατιωτικά σε σειρά, ώστε να επιτύχουν μεγαλύτερη εδαφο-κάλυψη.

Τέλοσπάντων, παλιές ιστορίες αυτές, όμως τώρα τι γίνεται; Απ’ ό,τι φαίνεται, στην Ελλάδα ελάχιστα έχουν αλλάξει εδώ και 30-40 χρόνια για την μέθοδο υπολογισμού του κόσμου σε συγκεντρώσεις. Και εκτός Ελλάδας;

Εκτός Ελλάδας δουλεύουν με big data εφαρμογές. Ήδη στο Βέλγιο κάνουν μετρήσεις για τουριστικούς σκοπούς (εκεί δεν κάνουν μεγαλειώδη συλλαλητήρια – παρότι θα έλεγε κανείς ότι δεν έχουν μικρότερα εθνικά προβλήματα από εμάς) με big data ανάλυση. Πως το πετυχαίνουν αυτό; Σε συνεργασία με τις εταιρείες κινητής. Οι εταιρείες κινητής μπορούν να γνωρίζουν πόσοι συνδρομητές τους είναι συγκεντρωμένοι σε ένα σημείο μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Αφαιρούν τα προσωπικά δεδομένα (αριθμοί κινητών), και παρέχουν την πληροφορία σε όσους την χρειαστούν (δήμους, τουριστικούς οργανισμούς). Έτσι γνωρίζουν αν, για παράδειγμα, μια έκθεση είχε πράγματι το επιδιωκόμενο τουριστικό αποτέλεσμα αύξησης της επισκεψιμότητας ή όχι.

Στην συνέχεια τα αποτελέσματα οπτικοποιούνται με heatmaps ή με άλλον τρόπο. Έτσι, έχουν ακριβή στοιχεία, χρήσιμα και κατανοητά, προς αξιολόγηση και περαιτέρω επεξεργασία. Στον υπόλοιπο κόσμο, επομένως, σήμερα το κάνουν έτσι, με big data και heatmaps. Εμείς εδώ ακόμα υπολογίζουμε με το μάτι. Αντί για heatmaps, εμείς προτιμούμε τα heatwaves.