fbpx

News

News2019-07-05T14:46:05+00:00

“Επιτελικό κράτος”: Καλό, αλλά τι ακριβώς σημαίνει;

Δημοσιεύθηκε στο emea.gr, 9.8.2019 Η αλήθεια είναι ότι το νομοσχέδιο για το "επιτελικό κράτος" δεν με είχε πολύ-απασχολήσει. Φαντάστηκα ότι θα ήταν ένα τεχνικό κείμενο, προορισμένο να λύσει "εσωτερικές" δυσλειτουργίες, φτιαγμένο από ειδικούς για ειδικούς. Τι άλλο θα μπορούσε να είναι άλλωστε ένας "ολοκληρωμένος χάρτης του κεντρικού διοικητικού συστήματος στην Ελλάδα" έκτασης 140 σελίδων; Και τώρα που το διέτρεξα η γνώμη μου δεν άλλαξε: Ένα δουλεμένο κείμενο, με τεχνική λεπτομέρεια που προδίδει γνώση και μήνες προετοιμασίας. Δεν είναι τυχαίο ότι η μόνη, αξιόλογη, κριτική που δέχτηκε αφορούσε τεχνικές λεπτομέρειες (μοριοδοτήσεις και κωλύματα), εκτός βέβαια από εκείνη του, κατεξοχήν ειδικού, Παναγιώτη Καρκατσούλη που θα βρείτε εδώ. Όμως εντελώς τυχαία ο όρος του "επιτελικού κράτους" βρέθηκε μπροστά μου καθώς διάβαζα το τελευταίο βιβλίο του Γ. Δερτιλή ( Λερναίον Κράτος , Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης): Καθώς αναλύει τον "Τρίτο Δρόμο" της δεκαετίας του 1990 στην Μ. Βρετανία ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι "το Εργατικό Κόμμα προσχώρησε

By |August 9th, 2019|Categories: Blog posts|0 Comments

Τα εργαστήρια των ιδεών βρίσκονται μακριά μας; Ή μήπως η Ελλάδα πια μπορεί και πρέπει να ρισκάρει;

Δημοσιεύθηκε στο emea.gr, 6.8.2019 Τις προάλλες διάβαζα στον Economist ότι οι Εργατικοί στην Αγγλία, ενόψει της οσονούπω (όπως ελπίζουν) κατάληψης της εξουσίας, έχουν αρχίσει να εκπονούν νέες ιδέες για τη διακυβέρνηση της χώρας μέσω think tanks που ιδρύθηκαν πρόσφατα με αυτόν ακριβώς τον σκοπό. Οι ιδέες αυτές δεν μου φάνηκαν καθόλου νέες: Ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για όλους, τετραήμερη εργασία κ.λπ. Μόλις όμως τελείωσα το άρθρο αναρωτήθηκα μήπως αυτό θα έπρεπε να είναι μια απαίτηση και για τα δικά μας κόμματα: Δηλαδή, να παρουσιάζει καθένα τους μια-δυο νέες ιδέες ανά περιόδους. Άραγε μπορούμε να το κάνουμε αυτό; Ή είμαστε καταδικασμένοι να ξαναζεσταίνουμε το φαγητό των άλλων; Ευθύς αμέσως να διευκρινίσω ότι με τον όρο «νέες ιδέες» εννοώ κάτι πραγματικά καινούργιο – όχι τα πολιτικά προγράμματα που (αν είμαστε τυχεροί) δημοσιεύουν τα κόμματα πριν τις εκλογές. Αυτά κατά κανόνα μιλούν για διαχείριση. Εδώ μιλάμε για κάτι διαφορετικό. Για παράδειγμα, στο ίδιο τεύχος

By |August 6th, 2019|Categories: Blog posts|0 Comments

Επιχειρηματικότητα, επταήμερη εργασία, κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων και άλλοι αντιδραστικοί μύθοι

Δημοσιεύθηκε στο emea.gr, 4.8.2019 Το ίδιο το μοντάζ δεν με απασχολεί τόσο εδώ, υποθέτω ότι πια είναι αναπόσπαστο (αν και γραφικό) μέρος μιας έντονης προεκλογικής εκστρατείας όπως αυτή που διανύουμε. Αυτό που με απασχολεί είναι η, μόνιμη, επωδός της Αριστεράς ότι η επιχειρηματικότητα προϋποθέτει την καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων. Ότι δηλαδή για να πάνε καλά οι επιχειρηματίες πρέπει να "επικρατήσει η εργασιακή ζούγκλα, η κατάργηση του 8ωρου και του 5ήμερου". Κι αν αυτό κάποτε ίσχυε, τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο εκτός πραγματικότητας σήμερα. Για να το εξηγήσω καλύτερα αυτό πρώτα πρέπει να δούμε τι περιλαμβάνει ο όρος "επιχειρηματικότητα" σήμερα. Σε αδρές γραμμές αυτός διακρίνεται σε "παραδοσιακή" και σε "καινοτόμο" – ή, με άλλα λόγια, σε παραδοσιακές επιχειρήσεις (βιομηχανία, εμπόριο, κατασκευές κοκ.) και σε νέες, "ψηφιακές". Αρχίζω με τις τελευταίες, επειδή είναι οι πιο εύκολες. Στην ψηφιακή οικονομία απασχολείται κατά κανόνα υψηλού επιπέδου επιστημονικό προσωπικό, εξειδικευμένο και με "δυνατά" βιογραφικά.

By |August 4th, 2019|Categories: Blog posts|0 Comments

Επεξεργασία Δεδομένων Επιβατών, ή γιατί είναι η ασφάλεια που σου εξασφαλίζει την ελευθερία

Δημοσιεύθηκε στο emea.gr, 31.7.2019 Πρόσφατα εκδόθηκε νόμος σύμφωνα με τον οποίο από δω και πέρα τα δεδομένα των επιβατών αεροπλάνων, πλοίων κ.λπ. θα αποτελούν αντικείμενο επεξεργασίας για σκοπούς ασφαλείας. Τέτοιες επεξεργασίες ξεκίνησαν στην Αμερική το 2001. Μετά την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους οι Αμερικανοί αποφάσισαν ότι ήθελαν να γνωρίζουν όσο πιο αναλυτικά γίνεται ποιοι επισκέπτονται τη χώρα τους. Τις αντίστοιχες επεξεργασίες τις επέβαλλαν στους Ευρωπαίους. Στην αρχή είμασταν διστακτικοί όμως μετά τις επιθέσεις σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες αυτό κρίθηκε οριστικά ως μια καλή ιδέα (της οποίας όμως η αποτελεσματικότητα ακόμα δεν έχει αποδειχτεί). Σε κάθε περίπτωση, η Κοινοτική Οδηγία εκδόθηκε, μετά από πολύ κόπο, το 2016, και ορίστε τώρα ο ελληνικός νόμος που εναρμονίζει την εσωτερική μας νομοθεσία με τις διατάξεις της. Και τι μας νοιάζει εμάς, θα μου πείτε, και μάλλον θα έχετε δίκιο. Οποιοσδήποτε ταξιδιώτης καθίσει να το σκεφτεί έστω και για λίγο φαντάζομαι ότι θα φανταστεί πως τα δεδομένα του, κατά το

By |July 31st, 2019|Categories: Blog posts|0 Comments

Από την Ελλάδα του μόχθου στην Ελλάδα της γνώσης

Δημοσιεύθηκε στο STARTUPPER MAG, Το Βήμα της Κυριακής, 28.07.2019   Το πρώτο τεύχος ενός περιοδικού για startuppers στο Βήμα της Κυριακής σηματοδοτεί το οριστικό πέρασμα από την Ελλάδα του μόχθου στην Ελλάδα της γνώσης. Η ένθεση στον Γενικό Τύπο ενός περιοδικού που υπό άλλες συνθήκες θα απευθυνόταν σε λίγες χιλιάδες άτομα δηλώνει το ενδιαφέρον, αλλά και τις ελπίδες της χώρας στη νέα επιχειρηματικότητα, κύριος εκφραστής της οποίας αυτήν την περίοδο είναι τα startups και οι startuppers. Τι εννοούμε όμως με αυτόν τον όρο; Νομίζω ότι καλό είναι να ξεπεράσει κανείς τις θεωρητικές διαφωνίες στον χώρο (αν startup δικαιούται να καλείται επιχείρηση μεγαλύτερη των τριών ετών ή αν οι startuppers ανήκουν μόνο στις ηλικιακές ομάδες 20-35), και να επικεντρωθεί στα βασικά: Τα startups είναι νέες, καινοτόμες επιχειρήσεις. Ομοίως, startuppers είναι οι δημιουργοί-ιδρυτές τους. Γιατί τους χρειάζεται η Ελλάδα; Επειδή ανταγωνίζονται παγκοσμίως με βάση τη γνώση και τις ικανότητές τους, όχι με

By |July 28th, 2019|Categories: Press|Tags: , , |0 Comments

Η Σιγκαπούρη “βρήκε” την Ιθάκη της, η Ελλάδα;

Δημοσιεύθηκε στο emea.gr, 24.7.2019 Μερικές φορές η ζωή φέρνει ανατροπές σε ό,τι θεωρούσες βέβαιο. Αυτό σκεφτόμουν καθώς έβλεπα το video του World Economic Forum που αφορά την Σιγκαπούρη. https://youtu.be/dhO3OVUWXCI Όχι βαθμοί, επομένως. Όχι διαγωνίσματα. Όχι ανταγωνισμοί στις σχολικές αίθουσες. Όχι πίεση, παρά μόνο ενθάρρυνση για συμμετοχή, για διαρκή προσπάθεια και αυτοβελτίωση. Πάνω δηλαδή που νόμιζα ότι οι υπουργοί παιδείας της κυβέρνησης, με την ανελέητη καταδίωξη της αριστείας, ήταν από τα μεγαλύτερα προβλήματα της Ελλάδας σήμερα, το παράδειγμα της Σιγκαπούρης με αναγκάζει να το ξανασκεφτώ. Μήπως τελικά, εγώ είχα λάθος και εκείνοι δίκιο; Αν κανείς (καταφέρει να) ξεπεράσει ατυχείς δηλώσεις τύπου "η ρετσινιά της αριστείας", θα φτάσει (ίσως) στην ουσία των κυβερνητικών θέσεων: Οι κληρώσεις για σημαιοφόρο, η μείωση ή και εξάλειψη των εξετάσεων, η αναβίωση των αιωνίων φοιτητών, όλα καταδεικνύουν μια πολιτική δημιουργίας ενός μη ανταγωνιστικού περιβάλλοντος στην εκπαίδευση στην Ελλάδα σήμερα. Η, αριστερή, αρχή της ήσσονος προσπάθειας, θα έλεγαν πολλοί. Όμως, το

By |July 24th, 2019|Categories: Blog posts|0 Comments